ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันที่เป็น

ต้องทำเป็นเย็นชาต่อหน้าเธออย่างนั้น

ฉันก็ทุกข์ใจไม่น้อย..และคิดว่าเธอเองก็คงเช่นกัน

จากการกระทำเหล่านั้นที่เหมือนว่าฉันไม่สนใจ

ความจริงแล้วมันไม่ได้เป็นเช่นนั้นเลย

จากเพื่อนที่เคยดีต่อเธอ..อยากจะรู้ใช่ไหม

พอเราคบกันสักพัก..ฉันได้บังเกิดคำว่ารักขึ้นมาในใจ

ท่ามกลางคำว่าเพื่อนในมิตรภาพที่แสนงาม

เลยต้องถอยห่างเอาใจออกมาให้ไกลเธอ

ไม่ต้องการเจอไม่อยากคุยด้วยเธอจึงตั้งคำถาม

สับสนในตัวฉันใช่ไหม?จากการกระทำใดๆก็ตาม

ขอโทษที..ฉันคงไม่ตอบคำถามที่เธออยากจะฟัง

เหตุผลคือมันยังไม่ถึงเวลา

เดิมจะบอกก่อนวันลาแต่ตอนนี้ไม่คิดหวัง

กลัวเกิดผลไม่ดีตามมา..จึงคิดว่าไม่จำเป็นต้องได้รู้ได้ฟัง

แม้จะอยากตอบเธอทุกครั้ง..ว่าสิ่งที่ฉันทำคือกำลังตัดใจ