ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันที่เป็น
ต้องทำเป็นเย็นชาต่อหน้าเธออย่างนั้น
ฉันก็ทุกข์ใจไม่น้อย..และคิดว่าเธอเองก็คงเช่นกัน
จากการกระทำเหล่านั้นที่เหมือนว่าฉันไม่สนใจ
ความจริงแล้วมันไม่ได้เป็นเช่นนั้นเลย
จากเพื่อนที่เคยดีต่อเธอ..อยากจะรู้ใช่ไหม
พอเราคบกันสักพัก..ฉันได้บังเกิดคำว่ารักขึ้นมาในใจ
ท่ามกลางคำว่าเพื่อนในมิตรภาพที่แสนงาม
เลยต้องถอยห่างเอาใจออกมาให้ไกลเธอ
ไม่ต้องการเจอไม่อยากคุยด้วยเธอจึงตั้งคำถาม
สับสนในตัวฉันใช่ไหม?จากการกระทำใดๆก็ตาม
ขอโทษที..ฉันคงไม่ตอบคำถามที่เธออยากจะฟัง
เหตุผลคือมันยังไม่ถึงเวลา
เดิมจะบอกก่อนวันลาแต่ตอนนี้ไม่คิดหวัง
กลัวเกิดผลไม่ดีตามมา..จึงคิดว่าไม่จำเป็นต้องได้รู้ได้ฟัง
แม้จะอยากตอบเธอทุกครั้ง..ว่าสิ่งที่ฉันทำคือกำลังตัดใจ